ايرانيان ملتي با پشتوانه فرهنگي و تمدني 7 هزار ساله و از نخستين مناديان گفتگو و همزيستي مسالمتآميز در اعماق تاريخ و دوره معاصر بودهاند . آنان بنيان انقلاب سال 1357 خود را بر پايههاي فرهنگ ملي و ديني خود بنا كردند. اين انقلاب با ماهيت فرهنگي خود مشاركت همه جانبه با ملتهاي جهان جهت ساختن جهان فرهنگي و برقراري ارتباطات فرهنگي با فرهنگهاي گوناگون بشري و جهان اسلام را در رديف مقدسترين اهداف خود جاي داد . در راه اين حركت مقدس سازمانها و نهادهاي مختلفي در جمهوري اسلامي ايران به سازماندهي فعاليتها در خارج از كشور پرداختند . با گسترش اين فعاليتها مسئولان فرهنگي كشور ، براي اعمال سياستها و برنامههاي واحد و منسجم ، طراحي ايجاد سازماني را در دستور كار خود قرار دادند كه در سال 1374 با نام سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي پا به عرصه فعاليتهاي فرهنگي خارج از كشور گذاشت . اولين بار فكر تشكيل سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي با طرح ادغام بخشهاي فرهنگي و تبليغي نهادها و موسسات دولتي و عمومي فعال در خارج از كشور مطرح شد و پس از تدوين اساسنامه آن در شورايي متشكل از نخبگان و انديشمندان فرهنگي و ديني و تصويب رهبر معظم انقلاب اسلامي عملا كار خود را در قالب يك سازمان مستقل و در زمره سازمانهاي وابسته به وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي آغاز كرد . در بيان ميزان اهميت سازمان فرهنگ و ارتباطات اسلامي همين بس كه گفته شود زير نظر يك شوراي عالي اداره ميشود كه در آن علاوه بر شخصيتهاي مهم و برجسته فرهنگي ، تني چند از اعضاي هيئت وزيران ، از جمله وزيران امور خارجه ، فرهنگ و ارشاد اسلامي و رئيس سازمان صدا و سيما عضويت دارند .
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
 )
